Het briefje op de koelkast: over doelen stellen en die tastbaar maken
Elke ochtend zag Kira Toussaint hetzelfde briefje op de koelkast. Er stond maar één ding op: 58,8. Haar doeltijd op de 100 meter rugslag. Het briefje hing er jaren, tot ze die tijd uiteindelijk wist te verbreken.
Een doel dat onrealistisch leek voor de buitenwereld
Toen Kira het briefje ophing, lag haar persoonlijk record nog boven de minuut: 1.00,25. Nog geen enkele Nederlandse vrouw was toen onder de minuut gezwommen op de 100 meter rugslag. Voor buitenstaanders was 58,8 dus geen doel, maar een fantasie. Voor Kira was het precies groot genoeg. Een doel dat je makkelijk haalt, trekt je niet verder. Een doel dat net buiten bereik ligt, dwingt je om anders te gaan trainen, anders te gaan denken en anders naar jezelf te kijken.
Groot durven dromen
Dromen zat er al vroeg in. Op haar tiende schreef Kira haar droomberoep op: olympisch kampioen. Dat werd ze niet. Maar die droom gaf wel richting aan alles wat volgde: drie Olympische Spelen, vier olympische finales en twee wereldrecords. Een groot doel hoeft niet volledig uit te komen om waardevol te zijn. Het bepaalt vooral welke kant je op beweegt.
Elke dag zichtbaar
Het verschil zat niet in het opschrijven alleen, maar in het elke dag zien. Een doel in een la of in een jaarplan dat niemand meer openslaat, verdwijnt naar de achtergrond. Een doel op de koelkast kom je elke dag tegen, ook op de ochtenden dat je geen zin hebt. In de jaren dat het briefje daar hing, gebeurde er veel. Ook dingen die in geen enkele planning pasten. In april 2021 zwom Kira 58,65. Hoe het voelde om die tijd op het scorebord te zien, en wat er in de jaren daartussen gebeurde, vertelt ze op het podium.
Doelen stellen als team
Aan de University of Tennessee zwom Kira in een team met een gezamenlijk doel: Mission 300, samen 300 punten scoren op de NCAA-kampioenschappen. Dat doel werd niet gehaald. Maar 92 procent van het team zwom harder dan ooit. Een gedeeld doel dat iedereen voor ogen heeft, haalt het beste uit een groep, ook als de eindstreep net te ver blijkt te liggen.
Waarom dit ook op de werkvloer werkt
Organisaties werken met targets, kwartaaldoelen en jaarplannen. Vaak worden ze aan het begin van het jaar enthousiast gepresenteerd en daarna nauwelijks meer bekeken. Wat werkt er dan wel? Hoe groot mag een doel zijn voordat het ontmoedigt in plaats van motiveert? En hoe houd je een doel levend als het tegenzit? Daar gaat dit thema over. Het past goed bij een kick-off, de start van een nieuw jaar of een nieuw seizoen, en bij teams die samen iets groots willen neerzetten.
Wat de zaal meeneemt
In haar presentatie vertelt Kira het verhaal achter het briefje: waarom ze juist die tijd koos, wat het met haar deed om hem elke dag te zien, en wat er gebeurde toen het tegenzat. De zaal gaat naar huis met een andere kijk op doelen stellen, en met zin om zelf iets op de koelkast te hangen.
Dit thema is onderdeel van Kira's keynote. Bekijk alle thema's op de keynotepagina. Ook interessant, het thema groei door tegenslag.